Komary należą do rzędu muchówek i rodziny komarowatych. Są to owady, które występują w klimacie umiarkowanym, tropikalnym oraz podzwrotnikowym. Rozróżniamy dwa podgatunki komarów. Jedne zamieszkują tereny wiejskie i miejskie, natomiast drugi podgatunek wybiera środowiska rolnicze i naturalne. Najstarszy komar został znaleziony w bursztynie na terenie Kanady. Liczył około 78 milionów lat. Skamieniałość ta bardzo dokładnie przypominała postać owada współczesnego.

Rozmnażanie

Rozmnażanie komarów rozpoczyna się kopulacją. Po zapłodnieniu, samica potrzebuje żywiciela. Wyciąga z niego odpowiednią dawkę krwi, a następnie składa w wodzie około 100 jaj. Po 20 - 30 godzinach z jaj powstają larwy, które z kolei zmieniają się w poczwarki. W końcowej fazie po 3-4 dniach powstaje owad dorosły. Ciekawostką jest to, że po zapłodnieniu samce najczęściej giną. Dorosłe osobniki tych owadów żyją nawet do kilku miesięcy. Zależy to od różnych czynników: płci, gatunku i warunków, w jakich funkcjonują.

Budowa

Komar ma wielkość 3-6 milimetrów, a przeciętny ciężar to 5 miligramów. Owad posiada niewielką głowę, a na jej bokach mieszczą się złożone oczy. Widzą kształt, odległość i barwę. Komary maja zdolność widzenia promieniowania nadfioletowego, czego nie potrafią ludzie, którzy w ciągu minuty są w stanie zobaczyć około 24 obrazy, natomiast komary od 200 do 300 obrazów w tym czasie. Na głowie komarów mieszą się czułki, które samica ma pokryte włoskami. Aparat gębowy u samców jest zdecydowanie prostszy, natomiast samica posiada ten narząd bardziej skomplikowany ze względu na odżywianie się krwią. Otwór gębowy ssąco - kłujący umożliwia ukłucie skóry ofiary, z jednoczesnym wstrzyknięciem śliny. Jej skład nie pozwala na krzepnięcie krwi ofiary oraz wywołuje reakcję alergiczną. Komarzycę zwabiają substancje znajdujące się w naszym pocie. Komary brzęczą podczas latania, owady o płci męskiej wydają dźwięk o mocniejszym natężeniu.

Zdobywanie pokarmu

Samce żywią się nektarem, sokiem owocowym i wodą, samice natomiast krwią, np. człowieka czy bydła. Wykorzystują różnorodne metody do tego, by odszukać swoja ofiarę. Znajdują ją, wykrywając ciepło i substancje mieszczące w pocie, które są wabiem. Owady najlepiej upodobały sobie krew typu 0, krew ludzi, którzy mają więcej niż inni bakterii na skórze oraz kobiety w ciąży. Komary posiadają a 27 receptorów węchowych, co pozwala na szybkie i bardziej skuteczne wykrycie ofiary. Noc jest najlepszym czasem na upolowanie zdobyczy. Rzadko które komary polują w dzień. Wprowadzając ślinę do ciała ofiary, krew dłużej krzepnie, a to ułatwia owadowi skuteczniejsze pożywienie się. Komary najczęściej siadają na ofierze i od razu wkłuwają się w ciało w celu pobrania krwi, czasem jednak poruszają się dłużej, robiąc to bezszelestnie i najpierw szukają miejsca, a dopiero po jakimś czasie atakują. Nie jest udowodnione dlaczego tak robią. Naukowcy przypuszczają, że komary poszukują w ten sposób odpowiedniego rejonu ciała, mającego łatwy dostęp do ukrwionych naczyń. Wiadomym jest, że każdy taki atak dla komara jest niebezpieczny dla niego samego. Dlatego też komarzyce starają się wziąć za jednym razem jak największą ilość krwi. Komary zawdzięczają energię cukrowi. Samce w prosty sposób przyswajają cukier dzięki specyficznej budowie układu pokarmowego. Samice żywiąc się krwią, a długo ją trawiąc, potrzebują ofiar, a to z kolei przyczynia się do większego ryzyka utraty życia przez samice.

Gdzie występują komary?

Komary to owady występujące na całym świecie. Można je spotkać wszędzie oprócz Antarktyki. Na terenach, gdzie utrzymuje się klimat tropikalny, komary mogą funkcjonować przez cały rok, natomiast w naszym umiarkowanym klimacie, komary w okresie zimy wchodzą w stan hibernacji. W miejscach o zimnym, polarnym klimacie komary mają szansę występować tylko parę tygodni. To dni, w których jest cieplej. Wtedy ich ilość potrafi być przeogromna, a owady przez ten czas piją mnóstwo wody. Potem, jeśli znajdą odpowiednie miejsce, mają szansę przetrwać. Ciekawostką jest sposób rozprzestrzeniania się komarów na świecie. Dzieje się to dzięki samolotom, pociągom, trasom morskim. Przy dzisiejszej technologii i niezwykle nowoczesnemu sprzętowi na razie nie udało się zatrzymać tej wędrówki komarów.

Zagrożenia

Szkodliwość komarów można widzieć w dwojaki sposób:

  1. Przeszkadzają nam pod względem ekonomicznym, gdyż potrafią popsuć nastrój na wycieczce, na spotkaniu w ogrodzie i na wakacjach. Ludzie nie lubią przebywać tam, gdzie jest plaga komarów, więc zdecydowanie unikają tych terenów. Niektóre rejony mogą się stać mniej atrakcyjne pod względem turystycznym,
  2. Owady te maja możliwość przenosić choroby, w szczególności dotyczy to miejsc o klimacie tropikalnym. U nas z reguły to się nie zdarza, jednak można takie choroby przywieźć z zagranicznych wakacji, a to już stanie się niebezpieczne. Możemy zapaść na gorączkę dengi, wracając z Ameryki Południowej lub Środkowej. Jest uznana za chorobę śmiertelną. Inne wirusy to między innymi malaria, wirus zika, wirus zachodniego Nilu. Choroby, które przenoszą komary są powodem około 2 milionów zgonów rocznie. Walka z tym zjawiskiem polega na stosowaniu profilaktycznych leków i odpowiednio dobranych szczepionek.

Ochrona przed komarami

W naszym klimacie możemy nie obawiać się chorób przenoszonych przez komary. Warto jednak w jakiś sposób się zabezpieczyć, by nie stracić humoru podczas wypoczynku na świeżym powietrzu. Najmniej skuteczną metodą jest machanie ręką, co często robimy. Owady doskonale radzą sobie z unikami, ponieważ wyczuwają prądy powierza. Można zastosować preparat biologiczny lub chemiczny. Wiąże się to jednak z zanieczyszczeniem środowiska. Oprócz tego, efekt takich preparatów jest znikomy i krótkotrwały. Obecnie polecanym i z powodzeniem stosowanym jest preparat, który zawiera substancję DEET. Substancja ta nie zabija, a zaburza receptory u komarów. Owad nie może rozpoznać przeciwnika, nie widzi go, a przez to nie atakuje.

Społeczeństwo powinno stosować środki, które pomogą, a jednocześnie nie zniszczą wszystkiego, co nas otacza. Nie każdy zdaje sobie sprawę, że komary wykonują ważną pracę w przyrodzie. Są pożywieniem dla innych zwierząt, a ich larwy żywiąc się bakteriami, czyszczą i filtrują wody stojące. Nie ma szans na przyjaźń człowieka z komarem, jednak warto pomyśleć o szacunku.